Naciśnij Enter, żeby zobaczyć wyniki wyszukiwania

Jak kannabinoidy wpływają na układ wzrokowy?

Terapeutyczne zastosowanie marihuany zostało po raz pierwszy odnotowane w klasycznym podręczniku medycyny autorstwa chińskiego władcy Sheung Nung’a w 2737 roku p.n.e. Wykorzystywanie marihuany do celów leczniczych było także znane w starożytnych Indiach, Asyrii, Grecji, Afryce, Ameryce Południowej oraz w Imperium Rzymskim. Na większą skalę zaczęła być stosowana w medycynie zachodniej w XIX wieku. Brytyjscy lekarze zdobywali doświadczenie w stosowaniu konopi indyjskich podczas pracy w koloniach. Rośliny te były rekomendowane jako stymulant apetytu, środek przeciwbólowy, rozkurczowy, przeciwdrgawkowy oraz hipnotyczny.
W 1839 roku irlandzki lekarz, dr William Brooke O’Shaughnessy opublikował szczegółowy raport zatytułowany On the preparations of the Indian Hemp or Gunjah. Po przeprowadzeniu badań na zwierzętach ustalił, że preparaty z konopii indyjskich były bezpieczne i efektywne w leczeniu wścieklizny, reumatyzmu, epilepsji oraz tężca.

343.full.pdf.extract-01

The Ohio Medical Society of Physicians odnotowało z kolei sukces w leczeniu bólu brzucha oraz dolegliwości gastrycznych, psychozy, przewlekłego kaszlu a także rzeżączki przy wykorzystaniu konopi indyjskich. Mimo osiągnięć zmagano się z kilkoma problemami. Między innymi roślina była kłopotliwa w przechowywaniu, siła działania pozyskiwanych ekstraktów nie była jednakowa, a efekty stosowania doustnego nie były stałe.  Od 1900 roku zaczęły pojawiać się nowe, niezawodne leki, a marihuana zaczęła być stosowana rekreacyjnie.
W 1937 roku wprowadzono The American Marijuana Tax Act, który zapobiegał używaniu marihuany do celów rekreacyjnych. Niestety jednocześnie utrudnił on wykorzystywanie rośliny do celów leczniczych. W 1942 roku marihuana została usunięta z amerykańskiego kodeksu aptecznego.

Nazwy marihuana, czy kannabinoidy łączone są jednoznacznie z narkotykami. Dlatego zanim przejdziemy do dalszej części artykułu, należy wyjaśnić czym są naprawdę te substancje.
Kannabinoidy, bo o nich mowa, to związki chemiczne wpływające na ludzki organizm poprzez receptory kannabinoidowe. Wyróżniamy dwa rodzaje takich receptorów:
CB1 (ang. cannabinoid receptor type 1): receptory te znajdują się głównie w mózgu (jądra podstawne oraz układzie limbicznym).
CB2 (ang. cannabinoid receptor type 2): receptory te znajdują się głównie w układzie immunologicznym.

Kannabinoidy można podzielić na trzy grupy:

  • kannabinoidy roślinne (np. tetrahydrikannabinol – główna substancja psychoaktywna znajdująca się w marihuanie, tetrahydrokannabiwarin, kannabinol),
  • kannabinoidy endogenne (występujące w organizmach zwierzęcych),
  • kannabinoidy syntetyczne.

Kannabinoidy i ciśnienie wewnątrzgałkowe

Po umożliwieniu stosowania marihuany nie tylko do celów medycznych 6 listopada 2012 roku w stanie Waszyngton, na nowo rozpoczęła się dyskusja na temat zasadności i jej przydatności w medycynie.
Ile razy, podczas oglądania filmu, zdarzyło Wam się usłyszeć o recepcie na marihuanę wydawaną przez lekarza okulistę? Kto z Was zastanawiał się ile w tym prawdy i czy to naprawdę działa?
Wszystko zaczęło się w 1971 roku, kiedy Hepler i Frank stwierdzili 25-30% obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego (ang. intraocular pressure, IOP) podczas palenia marihuany u kilku pacjentów. Czas działania substancji był relatywnie krótki (3 do 4 godzin) i wydawało się, że będzie uzależniony od dawki.

glaucoma

Jednocześnie naukowcy zaobserwowali efekty uboczne, do których zaliczyli:
– przekrwienie spojówki,
– zmniejszoną produkcję filmu łzowego,
– zmianę średnicy źrenicy.
Do ogólnoustrojowych skutków stosowania zaliczyli: obniżenie ciśnienia tętniczego oraz tachykardię. Efekty psychotropowe substancji były różne i zależały od pacjenta. Między innymi zauważono euforię, dysforię, zaburzenia pamięci krótkotrwałej, zaburzenia poznawcze, zaburzenia poczucia czasu, zaburzenia koordynacji ruchowej oraz ospałość.
Dawson i współpracownicy stwierdzili, że redukcja ciśnienia wewnątrzgałkowego była porównywalna w grupach osób niepalących marihuany oraz u długotrwałych palaczy (10 lat i więcej).
Od tego czasu wiele przeprowadzonych badań potwierdziło, że różne kannabinoidy (cannabidiol, cannabigerol, kannabinoidy endogenne i niektóre syntetyczne kannabinoidy) mogą obniżać ciśnienie wewnątrzgałkowe przy systematycznym i miejscowym stosowaniu. Ze względu na występujące efekty uboczne, palenie marihuany nie jest zalecane. Należy również pamiętać, że długoterminowe palenie marihuany jest powiązane ze zmianami w obrębie układu oddechowego oraz zwiększa możliwość zachorowania na raka płuc.
Po przetestowaniu doustnej drogi podania, stwierdzono niski wpływ substancji na układ wzrokowy.
W Polsce import, produkcja, pośrednictwo w sprzedaży, posiadanie marihuany jest nielegalne i  jest przestępstwem, zgodnie z ustawą z dnia 29 lipca 2005 r. z późniejszymi zmianami – o przeciwdziałaniu narkomanii Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485.

W jaki sposób działa mechanizm obniżania ciśnienia wewnątrzgałkowego przez kannabinoidy?

Mechanizm działania kannabinoidów na ludzkie oko nie jest do końca poznany. Farmakologiczne oraz histopatologiczne badania ukazują bezpośrednią rolę receptorów kannabinoidowych typu pierwszego (ang. cannabinoid receptor type 1, CB1) w redukcji ciśnienia wewnątrzgałkowego. Straiker i współpracownicy wykryli receptory CB1 w strukturach ludzkiego oka, między innymi w nabłonku rzęs, kanale Schelmma, ciele rzęskowym oraz siatkówce. Green i współpracownicy postulowali natomiast, że niektóre kannabinoidy mogą wpływać na ciśnienie wewnątrzgałkowe poprzez regulowanie mechanizmów prostaglandyn. Kannabinoidy niewątpliwie mają wpływ na układ wzrokowy oraz prowadzone na szeroką skalę badania naukowe zwiększają wiedzę specjalistów. Należy jednak pamiętać, że występują skutki uboczne ich stosowania np. wpływ na układ oddechowy, układ krwionośny oraz zdolności poznawcze. Co ciekawe, wyniki najnowszych badań pokazują, że kannabinoidy poza działaniem obniżającym ciśnienie wewnątrzgałkowe, wykazują działanie powodujące zahamowanie odpowiedzi immunologicznej, przyspieszają produkcję cytokin oraz wpływają na zmniejszanie procesów zapalnych. Z tego powodu w przyszłości naukowcy powinni ukierunkować badania na stany okulistyczne takie jak zapalenie błony naczyniowej, a także niektóre formy jaskry, spowodowane przez ukryty stanu zapalny lub choroby autoimmunologiczne.

Allan Flach, MD, PharmD opisał wszelkie zmiany towarzyszące stosowaniu marihuany związane z układem wzrokowym. Przede wszystkim obniża się ciśnienie wewnątrzgałkowe, zwęża się źrenica, zmniejszana jest produkcja filmu łzowego oraz zwiększa się poziom przekrwienia spojówki.

red-eyes-1000x483 skutki_stosowania_marihuany_wzrok_foropter_pl

Ogólnoustrojowe skutki mogące wystąpić podczas stosowania marihuany: euforia, ospałość, ulotne myśli, zmienna percepcja, halucynacje, synestezja.

cannabis_sativa_koehler_drawing_foropter_pl

Źródła:
ncbi.nlm.nih.gov [dostęp: 25.10.2015],
ncbi.nlm.nih.gov [dostęp: 25.10.2015],
aaopt.org [dostęp: 25.10.2015],
optometrytimes.modernmedicine.com [dostęp: 25.10.2015],
ophthalmologytimes.modernmedicine.com [dostęp: 25.10.2015].

Źródła grafiki:
net-dna.cdn.pl [dostęp: 25.10.2015],
amazonaws.com [dostęp: 25.10.2015],
③ ftwortheyedoctor.com [dostęp: 25.10.2015],
stonerthings.com [dostęp: 25.10.2015].

Komentarze

foropter.pl

"Primum non nocere" w okulistyce i optometrii powinno być rozumiane jako motywacja do ciągłego pogłębiania wiedzy oraz maksymalizowania efektu synergii we współpracy pomiędzy wszystkimi specjalistami zajmującymi się układem wzrokowym.

http://foropter.pl